ในดาลัด เนินเขาส่งเสียงกระซิบแผ่วเบาในยามรุ่งอรุณ หมอกยามเช้าค่อยๆ จางหายไป กลีบดอกไม้ร่วงหล่นอย่างแผ่วเบา ดอกซากุระเบ่งบานราวกับคำอธิษฐานอันเงียบงัน แสงสีชมพูระเรื่อลอยผ่านต้นสนเขียวขจีและท้องฟ้าสูง ดอกไม้ไม่รีบร้อน พวกมันเบ่งบานอย่างเงียบๆ สอนให้เมืองรู้จักหยุดพัก ว่าความงามมาจากความสงบ โคมไฟแกว่งไหวเบาๆ ในอากาศเย็น เสียงฝีเท้าช้าลง เสียงพูดเบาลง ในช่วงเวลาสั้นๆ หัวใจจดจำความรู้สึกสงบสุข และเมื่อกลีบดอกไม้ร่วงหล่น พวกมันไม่เศร้าโศกกับการจากลา พวกมันอวยพรผืนดิน และเชื่อมั่นใน

ในดาลัด เนินเขาส่งเสียงกระซิบแผ่วเบาในยามรุ่งอรุณ หมอกยามเช้าค่อยๆ จางหายไป กลีบดอกไม้ร่วงหล่นอย่างแผ่วเบา ดอกซากุระเบ่งบานราวกับคำอธิษฐานอันเงียบงัน แสงสีชมพูระเรื่อลอยผ่านต้นสนเขียวขจีและท้องฟ้าสูง ดอกไม้ไม่รีบร้อน พวกมันเบ่งบานอย่างเงียบๆ สอนให้เมืองรู้จักหยุดพัก ว่าความงามมาจากความสงบ โคมไฟแกว่งไหวเบาๆ ในอากาศเย็น เสียงฝีเท้าช้าลง เสียงพูดเบาลง ในช่วงเวลาสั้นๆ หัวใจจดจำความรู้สึกสงบสุข และเมื่อกลีบดอกไม้ร่วงหล่น พวกมันไม่เศร้าโศกกับการจากลา พวกมันอวยพรผืนดิน และเชื่อมั่นใน