กาแฟสดวางอยู่บนโต๊ะ ไอน้ำลอยฟุ้งไปทั่วอากาศ วันอาทิตย์ที่เงียบสงบอีกวัน ปราศจากผู้คนแม้แต่คนเดียว
ความเอาใจใส่
ภายนอกเมืองตื่นขึ้น ทะเลสาบสะท้อนท้องฟ้า ภายในมีดาดฟ้าอีกแห่งรออยู่
คนที่กล้าลองทำ
บางคนขี่สกูตเตอร์มา บางคนเดินฝ่าสายฝนตอนเช้า บางคนไม่เคยเล่นมาก่อน
บางคนรู้จักทุกเกม
แต่ไม่มีใครมานับคะแนนหรอก ว่าใครมาถึงได้ดีที่สุด เพราะทุกใบหน้าที่ยิ้มแย้มในคืนนี้...
ผ่านการทดสอบแล้ว
จิบอีกสักนิด ค่อยๆ ทำใจให้สบาย ไม่ต้องรีบร้อน ไพ่ยังอยู่ที่นี่
กาแฟจะยังคงอุ่นอยู่ ส่วนบทสนทนาจะกลายเป็นความทรงจำ
ช้าลงหน่อย ช้าลงอีกสักแก้วกาแฟ อีกมือหนึ่ง กาแฟและไพ่
สิ่งที่เราต้องการจริงๆ ก็มีเพียงเพื่อนที่ดีมาร่วมโต๊ะ คนดีๆ ที่เป็นผู้นำ
กาแฟและไพ่ บรรยากาศไร้ความกดดัน แค่วันอาทิตย์อีกวันหนึ่งที่ปราศจากความกังวลใดๆ
กาแฟและไพ่ เสียงหัวเราะดังไปทั่วห้อง น่าแปลกใจที่ช่วงเวลาเล็กๆ น้อยๆ มักจะเบ่งบานเสมอ
กาแฟและไพ่ เสียงหัวเราะดังไปทั่วห้อง น่าแปลกใจที่ช่วงเวลาเล็กๆ น้อยๆ มักจะเบ่งบานเสมอ
มีคนนำคุกกี้ทำเองมา มีคนนำผลไม้สดมา
ถ้าใครบอกว่าจะกินมังสวิรัติ ทุกคนก็จะทำความเคารพ
เสียงดนตรีเริ่มไหลลื่น ไม่มีใครสังเกตเวลา บ่ายคล้อยกลายเป็นเย็น โดยไม่ขาดตอนแม้แต่บรรทัดเดียว
เรื่องราวจากแคนาดา เรื่องราวจากเวียดนาม เรื่องราวจากทั่วทุกมุมโลก ที่กำลังค้นหาว่าตัวเองเป็นส่วนหนึ่งของที่ไหน
ภาษาต่างกัน เส้นทางต่างกัน เราเคยรู้จักกันมา แปลกดีที่ว่าเมื่ออยู่รอบโต๊ะเดียวกัน ไม่มีใครรู้สึกโดดเดี่ยวเลย
เติมอีกรอบ สับไพ่อีกรอบ หัวเราะอีกครั้ง โกหกอีกครั้ง
คนแปลกหน้าอีกคนกลายเป็นเพื่อน เรื่องราวอีกเรื่องจบลง แล้วก็เริ่มต้นใหม่อีกครั้ง
กาแฟสด การ์ดใหม่ ความทรงจำใหม่ การเริ่มต้นใหม่
กาแฟ, ไพ่, กาแฟ, ไพ่, กาแฟ, ไพ่, สับไพ่
บางทีคุณอาจจะจำได้ ไพ่ที่คุณเกือบชนะในรอบนั้น
บางทีคุณอาจจะจำเรื่องตลกที่ทำให้ทุกคนหัวเราะได้
บางทีคุณอาจจะจำได้ ตอนที่กำลังดูพระอาทิตย์ตกดิน ขณะที่ถือไพ่ที่แย่ๆ อยู่ในมือ
และถึงกระนั้นก็ยังรู้สึกโชคดีอยู่ดี เพราะบางครั้งความหรูหราที่ยิ่งใหญ่ที่สุดก็คือ...
มันไม่ใช่เรื่องเงินหรือการชนะ แต่เป็นเรื่องของการไม่มีที่ไหนที่คุณอยากไปอยู่มากกว่าที่นี่
กาแฟ กาแฟ กาแฟ และไพ่
แผนวันอาทิตย์ที่สมบูรณ์แบบ ไม่ต้องมีแสงไฟระยิบระยับแบบคาสิโน ไม่ต้องวางแผนอะไรยุ่งยาก
กาแฟและไพ่ ปล่อยให้เวลาผ่านไปอย่างช้าๆ บทสนทนาดีๆ ใต้ท้องฟ้าของดาล็ก
กาแฟและไพ่ เราจะเล่นไพ่กันอีกรอบ เพราะทุกวันอาทิตย์ที่นี่ รู้สึกเหมือนอยู่บ้านจริงๆ
ถ้วยกาแฟเริ่มหมดลง พื้นระเบียงเริ่มทรุดโทรม เศษชิปเริ่มก่อตัวเป็นหอคอยสีสันสดใสเล็กๆ อีกครั้ง
สายลมยามเย็นพัดพาเอา กลิ่นของต้นสนและกาแฟสดมาด้วย
มีคนถามเบาๆ ว่า "วันอาทิตย์หน้า เวลาเดิมนะ"
ไม่มีใครตอบ พวกเขาแค่ยิ้ม เพราะทุกคนรู้เรื่องนี้อยู่แล้ว
เจอกันวันอาทิตย์นะ
กาแฟ ไพ่ และดาเล็ค
กาแฟ ไพ่ และดาเล็ค