ต้องเมาอยู่เสมอ
ต้องเมาอยู่เสมอ
ทุกสิ่งอยู่ตรงนั้น นั่นคือคำถามเพียงข้อเดียว
เพื่อไม่ให้รู้สึกถึงภาระอันแสนสาหัส
ของเวลาที่บดขยี้บ่าของท่าน
และทำให้ท่านค้อมตัวลงสู่พื้นดิน
ต้องเมาอย่างไม่หยุดหย่อน
แต่เมาด้วยอะไร?
ด้วยเหล้าองุ่น บทกวี หรือคุณธรรม?
ตามแต่ใจท่าน
แต่แก่ท่าน
แต่จงเมา
และหากบางครั้งบนขั้นบันไดของพระราชวัง
บนหญ้าเขียวในคูน้ำ
ในความโดดเดี่ยวอันหม่นหมองของห้องท่าน
ท่านตื่นขึ้น เมื่อความเมาจางลงหรือหายไปแล้ว
จงถามลม คลื่น ดาว นก นาฬิกา
ถามทุกสิ่งที่หลบหนี ทุกสิ่งที่คร่ำครวญ
ทุกสิ่งที่กลิ้งไป ทุกสิ่งที่ร้องเพลง
ทุกสิ่งที่พูด ถามว่าตอนนี้กี่โมงแล้ว
แล้วลม คลื่น ดาว นก นาฬิกา
จะตอบท่าน
ถึงเวลาเมาแล้ว
เพื่อไม่เป็นทาสผู้ถูกทรมานของเวลา
จงเมา
จงเมาอย่างไม่หยุดหย่อนด้วยเหล้าองุ่น บทกวี หรือคุณธรรม
ตามแต่ใจท่าน