ท่านต้องมึนเมาอยู่เสมอ
ท่านต้องมึนเมาอยู่เสมอ
ทุกสิ่งอยู่ตรงนั้น คือรังที่ตั้งคำถาม
เพื่อไม่ให้รู้สึกถึงภาระอันน่าสยดสยองของกาลเวลา
ที่บดขยี้บ่าของท่านและโน้มกายท่านลงสู่ผืนดิน
ท่านต้องทำตนให้มึนเมาอย่างไม่หยุดหย่อน
แต่จะมึนเมาด้วยอะไรเล่า?
ด้วยบทกวีหรือด้วยคุณธรรม?
ตามใจท่าน แต่จงมึนเมาเถิด
และหากบางครั้ง บนขั้นบันไดของพระราชวัง
บนหญ้าเขียวในคูน้ำ
ในความโดดเดี่ยวอันหม่นหมองภายในห้องของท่าน
ท่านตื่นขึ้นมา เมื่อความมึนเมาจางลงหรือหายไปแล้ว
จงถามสายลม คลื่น ดวงดาว และนก
ถามนาฬิกา ถามทุกสิ่งที่หนีไป ทุกสิ่งที่คร่ำครวญ
ทุกสิ่งที่กลิ้งไป ทุกสิ่งที่ขับขาน
ทุกสิ่งที่พูดจา จงถามว่าบัดนี้กี่โมงแล้ว
แล้วสายลม คลื่น ดวงดาว นก
และนาฬิกา จะตอบท่านว่า
ถึงเวลาที่จะมึนเมาแล้ว
เพื่อมิให้ต้องเป็นทาสที่ถูกกาลเวลาทรมาน
จงมึนเมา จงมึนเมาอย่างไม่หยุดหย่อน
ด้วยไวน์ ด้วยบทกวี หรือด้วยคุณธรรม ตามใจท่าน