Revue Viefrench ขอเพียงอีกนิดเดียวก็คงพอ
บางทีแค่อายุน้อยกว่านี้สักสิบปี
ฉันก็คงบอกเธอว่าฉันรักเธอ
และจับมือเธอ
พาเธอไปที่ Saint-Germain
เลี้ยงกาแฟใส่นมเธออีกสักแก้ว
แต่จะเสแสร้งไปทำไมกัน?
ไม่หรอก สาวน้อย มองฉันสิ
แล้วดูริ้วรอยที่ทำให้เราต่างกัน
จะเล่นละครไปเพื่ออะไร
รับบทคนรักแก่ชราที่กลับเป็นหนุ่มอีกครั้ง
เธอเองก็คงแกล้งทำเป็นเชื่อ
เราสองคนจะดูเป็นอย่างไรกันนะ?
ฉันได้ยินคำวิจารณ์ล่วงหน้าแล้ว
เธอสวยขนาดนั้น ทำไมถึงยังชอบเขาได้?
เธออยู่ในฤดูใบไม้ผลิ ส่วนเขาอยู่ในฤดูหนาว
ขอเพียงอีกนิดเดียวก็คงพอ
แต่ไม่มีใครหรอก เธอก็รู้ดี
ที่จะย้อนกลับไปใช้ชีวิตวัยหนุ่มสาวได้อีก
อย่าโง่ไปเลย เข้าใจเสียเถอะ
ถ้าฉันอายุยี่สิบเหมือนเธอ
ฉันคงให้คำมั่นสัญญากับเธอมากมาย
เอาละสิ รอยยิ้มของเธอ
เริ่มสั่นไหวและกลายเป็นน้ำตาแล้ว
ฉันไม่อยากให้เธอเศร้า
ลองนึกภาพชีวิตเธอในวันหน้า
อยู่เคียงข้างตัวตลกที่กำลัง
แสดงรอบสุดท้ายของชีวิต
แล้วเธอจะดูเป็นอย่างไรกันนะ?
ฉันได้ยินคำวิจารณ์ล่วงหน้าแล้ว
เธอสวยขนาดนั้น ทำไมถึงยังชอบเขาได้?
เธออยู่ในฤดูใบไม้ผลิ ส่วนเขาอยู่ในฤดูหนาว
ในวันหน้า จะเป็นใครอีกคน
ที่จะพาเธอไปที่ Saint-Germain
ดื่มกาแฟใส่นมแก้วแรก
ตอนนั้นขอเพียงอีกนิดเดียวก็คงพอ
บางทีแค่อายุน้อยกว่านี้สักสิบปี
ฉันก็คงบอกเธอว่า
ฉันรักเธอ