ถนนบนเนินเขา หมอกยามเช้ายังคงเกาะอยู่บนหลังคา
สายลมแผ่วเบาพัดผ่านกรอบหน้าต่างไม้
ดาลัดค่อยๆ ลืมตาขึ้นราวกับโน้ตดนตรีเก่าๆ
และที่นี่ แสงส่องลงมาอย่างแผ่วเบา
กำแพงปูนขาวท่ามกลางเสียงหัวเราะของเหล่าศิลปิน
กลิ่นกาแฟที่คุ้นเคยและผู้คนในตั๋วหลากสี
ก้าวเข้าไปข้างใน ทิ้งเสียงรบกวนจากถนนเบื้องล่างไว้เบื้องหลัง
เหลือเพียงความคิดที่ลอยล่องราวกับดอกไม้
ถนนบนเนินเขา ที่ซึ่งความฝันก่อตัวขึ้น
ที่ซึ่งมือค่อยๆ สอดแทรกความคิดสร้างสรรค์และหัวใจ
สูดอากาศของถนนบนเนินเขา ท่ามกลางเมฆหมอกของดาลัด
แต่ละมุมเล็กๆ คือท้องฟ้าของตัวเอง
ไม่ใช่แค่สตูดิโอ แต่เป็นจุดเริ่มต้น
ไม่ใช่แค่พื้นที่ แต่เป็นแรงบันดาลใจแรกเริ่ม
ยามบ่ายคล้อย แสงสีเหลืองส่องสว่างบ้านเรือน
ถนนบนเนินเขายังคงอยู่ในใจฉัน เมื่อชีวิตมาถึง
ถนนบนเนินเขา หมอกยามเช้ายังคงเกาะอยู่บนหลังคา
สายลมแผ่วเบาพัดผ่านกรอบหน้าต่างไม้
ดาลัดค่อยๆ ลืมตาขึ้นราวกับโน้ตดนตรีเก่าๆ
และที่นี่ แสงส่องลงมาอย่างแผ่วเบา
กำแพงปูนขาวท่ามกลางเสียงหัวเราะของเหล่าศิลปิน
กลิ่นกาแฟที่คุ้นเคยและผู้คนในตั๋วหลากสี
ก้าวเข้าไปข้างใน ทิ้งเสียงรบกวนจากถนนเบื้องล่างไว้เบื้องหลัง
เหลือเพียงความคิดที่ลอยล่องราวกับดอกไม้
ถนนบนเนินเขา ที่ซึ่งความฝันก่อตัวขึ้น
ที่ซึ่งมือค่อยๆ สอดแทรกความคิดสร้างสรรค์และหัวใจ
สูดอากาศของถนนบนเนินเขา ท่ามกลางเมฆหมอกของดาลัด
แต่ละมุมเล็กๆ คือท้องฟ้าของตัวเอง
ไม่ใช่แค่สตูดิโอ แต่เป็นจุดเริ่มต้น
ไม่ใช่แค่พื้นที่ แต่เป็นแรงบันดาลใจแรกเริ่ม
ยามบ่ายคล้อย แสงสีเหลืองส่องสว่างบ้านเรือน
ถนนบนเนินเขายังคงอยู่ในใจฉัน เมื่อชีวิตมาถึง