ถนนบนเนินเขา หมอกยามเช้ายังคงเกาะอยู่บนหลังคา
สายลมแผ่วเบาพัดผ่านกรอบหน้าต่างไม้
ดาลัดค่อยๆ ลืมตาขึ้นราวกับโน้ตดนตรีเก่าๆ
และที่นี่ แสงส่องลงมาอย่างแผ่วเบา
กำแพงปูนขาวท่ามกลางเสียงหัวเราะของเหล่าศิลปิน
กลิ่นกาแฟที่คุ้นเคยและผู้คนในตั๋วหลากสี
ก้าวเข้าไปข้างใน ทิ้งเสียงรบกวนจากถนนเบื้องล่างไว้เบื้องหลัง
เหลือเพียงความคิดที่ลอยล่องราวกับดอกไม้
ถนนบนเนินเขา ที่ซึ่งความฝันก่อตัวขึ้น
ที่ซึ่งมือค่อยๆ สอดแทรกความคิดสร้างสรรค์และหัวใจ
สูดอากาศของถนนบนเนินเขา ท่ามกลางเมฆหมอกของดาลัด
แต่ละมุมเล็กๆ คือท้องฟ้าของตัวเอง
ไม่ใช่แค่สตูดิโอ แต่เป็นจุดเริ่มต้น
ไม่ใช่แค่พื้นที่ แต่เป็นแรงบันดาลใจแรกเริ่ม
ยามบ่ายคล้อย แสงสีเหลืองส่องสว่างบ้านเรือน
ถนนบนเนินเขายังคงอยู่ในใจฉัน เมื่อชีวิตมาถึง