CON ĐƯỜNG TỪ LANGBIANG

หมวกเบเรต์สีน้ำเงิน

ถนนดินแดงคดเคี้ยวทอดผ่านสายลมหมอก

จากสุสานสูงตระหง่านลงสู่ถนนที่ประดับประดาด้วยดอกไม้แห่งความรัก

รอยเท้าของคนเราไม่สามารถพัดพากาลเวลาไปได้มากมายขนาดนั้น

เมล็ดกาแฟในถุงนั้นเก็บซ่อนความลับอันเงียบสงบเอาไว้มากมาย

จากความเงียบสงบของป่าลึก สู่แสงไฟสว่างไสวของเมือง

เรื่องราวเดิมยังคงเหมือนเดิม เพียงแต่เพิ่มสีเขียวเข้าไปเท่านั้น

ถนนจากสุสานนำไปสู่ร้านกาแฟ

ทุกวันนี้ เมล็ดกาแฟแห้งเกลื่อนไปทั่วท้องถนน

เพื่อเป็นเกียรติแก่ผู้คนผู้ภาคภูมิใจและสูงใหญ่แห่งดินแดนสามห้อง

รักษาจิตวิญญาณแห่งที่ราบสูงไว้ในทุกย่างก้าวของกาลเวลา

ขณะปีนขึ้นไปบนภูเขา เสียงฆ้องดังก้องราวกับเรียกหาดวงอาทิตย์

ฤดูฝนและฤดูแดดแบบดั้งเดิมยังคงตามรอยเท้าของผู้คนอยู่

มันไม่ใช่แค่เรื่องการซื้อขาย แต่เป็นการเดินทาง

นำสื่อจากที่ราบสูงมาใกล้ชิดกับหัวใจของเรามากขึ้น

ถึงแม้พรุ่งนี้ทุกอย่างจะเปลี่ยนแปลงไป ถึงแม้ถนนจะอยู่ห่างไกลจากทุ่งนา แต่ทุ่งนาก็ยังคงรกร้างว่างเปล่า

ถนนสายนั้นยังคงจดจำสถานที่ที่รากของต้นหมากงอกขึ้นมาได้

ทางเดินจากสุสานยังคงก้องไปด้วยเสียงของป่า

กาแฟแห้งในปัจจุบันคือจังหวะใหม่ที่ไม่มีวันสิ้นสุด

ระหว่างอดีตและปัจจุบัน ระหว่างหอคอยโบราณและถนนในเมือง

เส้นทางสายหนึ่งเชื่อมต่อกลับไปสู่เปลวไฟสีแดงบริสุทธิ์แห่งความรัก

เนื้อดินบนที่ราบสูงนั้นแน่นและทนทาน

ถนนจากสุสานจะทอดยาวไปเรื่อยๆ

เมล็ดกาแฟแห้งยังคงสานต่อเรื่องราวอันมหัศจรรย์ต่อไป

จากภูเขาและป่าไม้อันห่างไกล สู่หัวใจของผู้คน

ทุกวันนี้ กลิ่นกาแฟยังคงอบอวลอยู่ เช่นเดียวกับความรักที่ยังคงแข็งแกร่งอยู่เสมอ

ทุกวันนี้ กลิ่นกาแฟยังคงอบอวลอยู่ เช่นเดียวกับความรักที่ยังคงแข็งแกร่งอยู่เสมอ