อัห์ เย่ เย่ เย่ อัห์ อัห์ อัห์ เย่ เย่
คนหนึ่งออลอินเร็วเกินไป ทั้งโต๊ะชะงัก นึกถึงเรื่องที่ผ่านมา
เขาบอกว่า เชื่อฉันสิ ตาเบิกกว้าง นั่นคือท่าวางกล้าปนความทะนง
เบเกิลบรุกลิน ด้านหลังคึกคัก เตาอบยังอุ่น ยังมีเสียงเปิดเบียร์ดังแกร๊ก
กลิ่นขนมปังแทรกผ่านควัน หน้าเคร่งเครียด แล้วก็มีคนปล่อยมุก
สัมผัสเสียงเบสที่ยังทุ้มต่ำ ชิปกระทบกันดังราวฟ้าร้อง
ความนิ่งแบบเวียดนาม รอยยิ้มของคนต่างชาติ ทุกคนโน้มตัวเข้ามา
พลิกไพ่อย่างรวดเร็ว ทั้งห้องส่งเสียงฮือฮา มีคนตะโกน เฮ้ย นั่นมันโคตรเจ๋ง
เสียงเฮดังเสียดก้องกลับมา เสียงหัวเราะระเบิด นั่นแหละที่มาของเรื่องเล่าที่ส่งต่อกัน
เบเกิลบรุกลิน เรืองแสงยามดึก มนตร์เสน่ห์ทำเองที่บ้าน หลั่งไหลไม่ขาดสาย
คุกกี้หายเกลี้ยง ไม่มีใครรู้ โป๊กเกอร์สอนให้รู้ว่าอะไรเป็นยังไง เย่
คนหนึ่งสาบานว่าเกือบชนะแล้ว คำโกหกอีกคำที่พูดไปจนเคยชิน
ลูกบลัฟกลายเป็นตำนานข้างบาร์ ความจริงไม่สำคัญ บรรยากาศต่างหากที่เด่น
กองชิปย้าย กองชิปย้ายไปทางขวา ไม่มีใครขุ่นเคือง ไม่มีใครตึงเครียด
ชนะก็หวานชื่น แพ้ก็เบาใจ ค่ำคืนแบบนี้หาได้ยาก ทุกอย่างลงตัว
รู้สึกได้ถึงการเวียนรอบ สับไพ่กันใหม่ มือยังสั่น หัวใจยังเต้นแผ่วเบา
เบเกิลบรุกลิน คุมบรรยากาศไว้ เหมือนผ้าสักหลาดบนโต๊ะ สงบและสะอาด
มีคนบอกว่าดีที่สุดเท่าที่เคยมีมา มีคนบอกว่าฉันจะจดจำไปตลอด
นั่นคือเงินกองกลางที่ไม่มีใครแบ่ง นั่นคือแจ็กพอต นั่นแหละทีเด็ด
ตาถัดไปเริ่มเบา ๆ ความตึงเครียดเริ่มนับใหม่ โต๊ะเดิม ทุกคนเคารพกัน
หัวใจยังพูดคุย เสียงเบสยังครางฮัม ค่ำคืนยังไม่จบจนกว่าเรื่องเล่าจะจบ