แล้วจะเสแสร้งไปทำไม?
สาวน้อยเอ๋ย เอาละ มองฉันสิ
แล้วมองดูรอยย่นที่กั้นระหว่างเรา
จะมีประโยชน์อะไรที่จะเล่นละคร
เป็นคนรักชราที่กลับเป็นหนุ่มอีกครั้ง?
แม้แต่เธอเองก็คงต้องแกล้งเชื่อ
เราจะดูเป็นอย่างไรกันจริง ๆ?
ฉันได้ยินคำวิจารณ์ล่วงหน้าแล้ว
เธอสวยออกอย่างนั้น ทำไมเธอถึงยังชอบเขาได้?
เธออยู่ในฤดูใบไม้ผลิ เขาอยู่ในฤดูหนาว
ขาดไปอีกเพียงนิดเดียวเท่านั้น
แต่เธอก็รู้ดีว่าไม่มีใคร
ย้อนกลับไปสู่วัยหนุ่มสาวได้อีก
อย่าโง่เลย เข้าใจเถอะ
ถ้าฉันอายุยี่สิบเหมือนเธอ
ฉันคงพรั่งพรูคำสัญญาให้เธอมากมาย
เอาละสิ ดูรอยยิ้มของเธอ
ที่กลายเป็นน้ำตาและเลือนหายไป
ฉันไม่อยากให้เธอเศร้า
ลองนึกภาพชีวิตเธอในวันข้างหน้า
ที่อยู่เคียงข้างตัวตลกซึ่งกำลัง
แสดงรอบสุดท้ายในสังเวียนละครสัตว์
เธอจะดูเป็นอย่างไรกันจริง ๆ?
ฉันได้ยินคำวิจารณ์ล่วงหน้าแล้ว
เธอสวยออกอย่างนั้น ทำไมเธอถึงยังชอบเขาได้?
เธออยู่ในฤดูใบไม้ผลิ เขาอยู่ในฤดูหนาว
ในวันพรุ่งนี้ คนที่จะอยู่กับเธอคงเป็นคนอื่น
ที่จะพาเธอไป Saint-Germain
ดื่มกาแฟใส่ครีมแก้วแรก
ขาดไปอีกเพียงนิดเดียวเท่านั้น
บางทีแค่ฉันอายุน้อยกว่านี้สักสิบปี
ฉันก็คงบอกเธอว่าฉันรักเธอ