♪ หมอกยามเที่ยงคืนบนเนินเขา
เงาน้ำนิ่งเต้นรำ
เสียงดนตรีดังกระหึ่มขึ้นสู่ท้องฟ้า
เสียงเบสรอการตอบรับ
แสงตะเกียงเรืองรองบนหินโบราณ
จังหวะหัวใจเต้นลึกกว่าเสียงระฆัง
สายลมไม้ไผ่ พัดเบาและกว้าง
แล้วเสียงกลองเบสก็ดังขึ้น
ประสานมือ สูดลมหายใจเข้า
สัมผัสหยดน้ำใต้ผิว
เมื่อระฆังดังแผ่วเบา
คุณก็รู้แล้ว
วิหารแห่งแสง เราจุดประกาย
ไฟโบราณ ค่ำคืนนีออน
ภูเขาสูงตระหง่าน จังหวะหนักแน่น
เราก้าวข้ามขีดจำกัดด้วยเสียงดนตรีในคืนนี้
จากความเงียบสู่เสียงระเบิด
อนาคต ปัจจุบัน อดีตอันเก่าแก่
บนพื้น ฉันรู้สึกถึงสายฝน
ดวงดาวสะท้อนในดวงตาของเรา
บ้านในหมอก สัมผัสคลื่น
เต้นรำราวกับได้รับการช่วยชีวิต
แล้วล่องลอยไปในอากาศ
ขลุ่ยไม้ไผ่ราวกับคำอธิษฐานกระซิบ
โลกเก่าโค้งงอสู่ปัจจุบัน
ฝูงชนเคลื่อนไหวโดยไม่มีคำมั่นสัญญา
เสียงระฆังก้องกังวานลึกและกลมกล่อม
เสียงซับเบสสั่นสะเทือน ดินแดนศักดิ์สิทธิ์
ยกฝ่ามือขึ้นสูง หลับตาแน่น
ทุกสิ่งทุกอย่างรู้สึกได้ ถูกต้อง
สัมผัสถึงความตึงเครียด ปล่อยให้มันไต่ระดับขึ้นไป
ทิ้งชื่อของคุณ ทิ้งเวลาของคุณ
เมื่อความเงียบเข้ามาแทรกแซง
มันทะลุผ่านตัวคุณ
วิหารแห่งแสง เราจุดประกาย
ชีพจรศักดิ์สิทธิ์และแสงเลเซอร์
จากเจดีย์สู่ท้องฟ้า
ปล่อยให้อัตตาของคุณดับสูญ
โซ่โบราณ เปลวไฟสมัยใหม่
ไม่มีอะไรที่นี่เหมือนเดิม
หายใจเข้าช้าๆ หายใจเข้าช้าๆ
ละทิ้งความสงสัย ปล่อยมันออกไป
วิหารแห่งแสง ลุกขึ้นอีกครั้ง
มนต์แห่งภูเขา ลุกขึ้นอีกครั้ง
ในคราบปลอม
สายโบราณ การโจมตีด้วยไม้กระบอง
ไม่มีทางหวนกลับอีกแล้ว
เมื่อระฆังสุดท้ายดังขึ้น
สัมผัสถึงความจริงที่มันนำมา
บนใบหน้า ในยามค่ำคืน
เราคือ
เราคือ
เราคือแสง
เราคือ