มาเลยทุกคน
ใช่
ใช่
ใช่
ใช่
สัญญา
มาเลยคนตัวใหญ่
เมฆลอยต่ำ
เมืองเคลื่อนไหวช้าๆ
แล้วเสียงเบสก็บอกว่า ไม่ ไม่ ไม่
เสียงกลองเบสเคาะประตู
ที่รัก ฉันไม่เคยได้ยินแบบนี้มาก่อน
โอ้
ไฟแอมป์เรืองแสงสีแดงและทอง ไฟแบบเก่าที่ร้อนแรงและเย็นชา
เสียงกีตาร์ขูดเพียงครั้งเดียว ฝูงชนก็ตอบสนอง
ความเงียบสงบของภูเขาถูกทำลายลง
คุณรู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนในอกของคุณ
นั่นคือจังหวะที่ไม่ยอมหยุดพัก
เมื่อเสียงแตรแทรกเข้ามา ทุกคนก็ยกมือขึ้น
ฟังก์ทำให้เนินเขาสั่นสะเทือน ทุกหน้าต่างตื่นตัว
ดิบและสกปรก ไม่ผิดพลาด
สัมผัสจังหวะนั้น ปล่อยให้มันแตกสลาย
มีกล้ามเนื้อหลังที่ยกตัวขึ้นจากพื้นราบ
จังหวะที่ไต่ระดับสูงกว่านั้น
เมื่อเสียงกลองสแนร์ดังแกร็ก คุณรู้ว่าเราไม่ได้ยั้งมือ
ใช่
โอ้
มอเตอร์ไซค์เรียงรายอยู่ข้างนอก
ข้างใน เราปล่อยมันไป
คนป่าเถื่อนพูดจาเฉียบคมและลื่นไหล
เสียงกลองดังเร็วและหนักแน่น
เหงื่อซึมที่หน้าผาก รอยยิ้มกว้าง
ไม่มีใบหน้าเย็นชาให้ซ่อนอีกแล้ว
ถ้าคุณมาแค่ดู ขอโทษที บรรยากาศมันตึงเครียด
ไหล่โยกไปมาซ้ายขวา
หมอกผสมกับแสง
ถ้าหัวใจคุณเต้นเร็ว นั่นแหละ คุณก็เข้าสู่จังหวะนั้นแล้ว
ใช่
ดนตรีฟังก์ทำให้เนินเขาสั่นสะเทือน ทำให้รากฐานทั้งหมดสั่นคลอน
เครื่องเป่าทองเหลืองบรรเลงประสานกับเสียงเบส
นี่คือวิธีที่เรานำมันกลับมา
จากหุบเขาถึงยอดเขา จังหวะนี้
จะไม่หยุด
เมื่อคอร์ดสุดท้ายดังขึ้น ภูเขายังคงกระโดด
วู้
วู้
ใช่
วู้
ไม่ใช่แค่ดนตรี แต่มันคือประกายไฟ
ส่องสว่างความมืดมิดบนภูเขา
คืนหนึ่งกลายเป็นกฎหมาย
ที่รัก อย่าเพิกเฉย
ใช่
โอ้
ดนตรีฟังก์ทำให้เนินเขาสั่นสะเทือน
สัมผัสได้ถึงความสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งเมือง
ความร้อนแรงแบบดั้งเดิม ไม่โกหก
วันศุกร์ถูกเขียนไว้บนแผนที่
เมื่อพื้นผิวถนนเปลี่ยนไป คุณจะพูดว่า นั่นแหละของจริง