เที่ยงคืน ลมหายใจริมทะเลสาบ
อากาศเย็นยะเยือกแต่ผู้คนยังตื่นอยู่
หมอกสีเงินและแสงตะเกียง
รอคอยท้องฟ้าจะสาดแสง
เสียงฝีเท้าม้าดังก้องในความมืด
ปีม้าทิ้งร่องรอยไว้
จากชายฝั่งสู่เนินเขา
เวลาหยุดนิ่ง
สัมผัสถึงความตึงเครียด สัมผัสถึงการเพิ่มขึ้น
ภาพสะท้อนในดวงตานับพัน
เมื่อจรวดลูกแรกทะยานขึ้น
เราข้ามเส้น
ม้าเพลิงบนท้องฟ้า
วิ่งอย่างบ้าคลั่งและบินสูง
เหนือชายฝั่งและท้องฟ้าที่ส่องประกาย
เปลี่ยนจากความมืดเป็นความสว่าง
จากสวนสาธารณะสู่ท่าจอดเรือ
ได้ยินเสียงทั้งสนาม
เมื่อสีสันปะทะกัน
เราลุกขึ้น
ประกายสีแดงฉานบนผิวน้ำ
พัดสีแดงฉานและกระจกที่จางหายไป
ร่องรอยสีทองเหนือต้นไม้
พัดพาไปตามสายลม
ครอบครัวห่อหุ้มด้วยความรื่นเริง
ยึดมั่นในความหวังสำหรับปี
สิบห้านาทีที่ลุกโชน
วาดภาพความฝันด้วยแสง
ทุกเสียงระเบิดสั่นสะเทือนพื้นดิน
ความหวังในทุกเสียง
เมื่อท้องฟ้าเริ่มคำราม
เราเป็นมากกว่านั้น
ม้าเพลิงในยามค่ำคืน
พุ่งทะยานผ่าน ค่ำคืน
การเริ่มต้นใหม่กำลังผลิบาน
ทุกสิ่งดูใหม่หมด
จากหุบเขาถึงยอดเขา
เปลวไฟลุกโชนอยู่ในอกของทุกคน
เมื่อประกายไฟสุดท้ายริบหรี่
เราลุกขึ้น
ให้มันคำราม ให้มันลุกโชน
จงจดจำวันเวลาบนภูเขาเหล่านี้
เพื่อวันที่สดใสกว่า
ม้าแห่งไฟ เส้นทางอันเจิดจรัส
เหนือผืนน้ำสีซีด
ปีม้าโบยบิน
สวมมงกุฎแห่งแสงสว่าง
เมื่อเสียงสะท้อนสุดท้ายจางหายไป
จิตวิญญาณยังคงโลดแล่น
จากประกายไฟเที่ยงคืนนี้
เราเริ่มต้นสร้างร่องรอยของเรา