กลับมามีชีวิตสดใสอีกครั้ง แค่เพียงนิดเดียวก็คงพอ
บางทีแค่อายุน้อยลงสิบปี
ฉันก็จะได้บอกเธอว่าฉันรักเธอ
ได้จับมือเธอ
พาเธอไปที่ Saint-Germain
เลี้ยงกาแฟใส่ครีมเธออีกสักแก้ว
แต่จะเล่นละครไปทำไม?
เอาเถอะ สาวน้อย มองฉันสิ
แล้วดูริ้วรอยที่ขวางกั้นเราไว้
จะมีประโยชน์อะไรกับการเล่นละคร
เป็นคนรักวัยชราที่กลับเป็นหนุ่มอีกครั้ง
ตัวเธอเองก็คงต้องแกล้งทำเป็นเชื่อ
แล้วเราจะดูเป็นอย่างไรกันจริง ๆ?
ฉันได้ยินคำวิจารณ์ล่วงหน้าแล้ว
เธอสวยขนาดนั้น เธอยังชอบเขาได้อย่างไร?
เธออยู่ในฤดูใบไม้ผลิ เขาอยู่ในฤดูหนาว
แค่เพียงนิดเดียวก็คงพอ
แต่เธอก็รู้ดีว่า ไม่มีใครย้อนกลับไปสู่วัยหนุ่มสาวได้
อย่าโง่ไปเลย เข้าใจเสียเถอะ
ถ้าฉันอายุยี่สิบเหมือนเธอ ฉันคงให้คำสัญญากับเธอมากมาย
เอาละสิ รอยยิ้มของเธอ
กำลังสั่นไหวและกลายเป็นน้ำตา
ฉันไม่อยากให้เธอเศร้า
ลองนึกภาพชีวิตเธอในวันข้างหน้า
อยู่เคียงข้างตัวตลกที่กำลังแสดงรอบสุดท้ายในลานละครสัตว์
แล้วเธอจะดูเป็นอย่างไรจริง ๆ?
ฉันได้ยินคำวิจารณ์ล่วงหน้าแล้ว
เธอสวยขนาดนั้น เธอยังชอบเขาได้อย่างไร?
เธออยู่ในฤดูใบไม้ผลิ เขาอยู่ในฤดูหนาว
วันพรุ่งนี้จะเป็นคนอื่นที่ไม่ใช่ฉัน
ที่จะพาเธอไปที่ Saint-Germain
ดื่มกาแฟใส่ครีมแก้วแรก
ตอนนั้นแค่เพียงนิดเดียวก็คงพอแล้ว
บางทีแค่อายุน้อยลงสิบปี
ฉันก็จะได้บอกเธอว่า
ฉันรักเธอ