เพียงนิดเดียวก็คงพอ
บางทีแค่ฉันอ่อนวัยลงสักสิบปี
ฉันก็คงบอกเธอได้ว่าฉันรักเธอ จับมือเธอไว้
พาเธอไป Saint-Germain เลี้ยง café crème เธออีกสักแก้ว
แต่จะแสดงละครไปทำไม สาวน้อย เอาล่ะ มองฉันสิ
ดูริ้วรอยที่กั้นเราสองคน จะเล่นละครไปเพื่ออะไร
สวมบทคนรักชราที่กลับเป็นหนุ่มอีกครั้ง แม้แต่เธอเองก็คงเพียงแกล้งเชื่อ
จริง ๆ แล้วเราจะดูเป็นอย่างไร ฉันได้ยินคำวิจารณ์เหล่านั้นแล้ว
เธอสวย เขายังดึงดูดใจเธอได้อย่างไร เธออยู่ในฤดูใบไม้ผลิ ส่วนเขาอยู่ในฤดูหนาว
เพียงนิดเดียวก็คงพอ แต่เธอก็รู้ดีว่าไม่มีใคร
ย้อนกลับไปใช้ชีวิตวัยหนุ่มสาวได้อีก อย่าโง่ไปเลย เข้าใจเถอะ
ถ้าฉันอายุยี่สิบเหมือนเธอ ฉันคงมอบคำสัญญาให้เธอมากมาย
อ้าว ดูสิ รอยยิ้มของเธอกำลังกลายเป็นน้ำตาและสั่นไหว
ฉันไม่อยากให้เธอเศร้า ลองนึกภาพชีวิตของเธอในวันพรุ่งนี้
อยู่เคียงข้างตัวตลกที่กำลังแสดงรอบสุดท้าย
จริง ๆ แล้วเธอจะดูเป็นอย่างไร ฉันได้ยินคำวิจารณ์เหล่านั้นแล้ว
เธอสวย เขายังดึงดูดใจเธอได้อย่างไร เธออยู่ในฤดูใบไม้ผลิ ส่วนเขาอยู่ในฤดูหนาว
พรุ่งนี้จะเป็นคนอื่นที่ไม่ใช่ฉัน ที่จะพาเธอไป Saint-Germain
เพื่อดื่ม café crème แก้วแรก ทั้งที่เพียงนิดเดียวก็พอแล้ว
บางทีแค่ฉันอ่อนวัยลงสักสิบปี ฉันก็คงบอกเธอได้ว่าฉันรักเธอ