เขาพูดคำว่า "ซินโจว" ช้าเกินไป เธอทักทายแต่กลับแย่งซีนไปหมด

เขาคิดว่าเจ็ดโมงคือตรงเวลา แต่เธอกลับมาถึงตั้งแต่เก้าโมงแล้ว

เขาไม่ชอบความเผ็ดของพริก เธอบอกให้ลองดูสิ เขาก็เริ่มเหงื่อออก

เขาพูดว่า ว้าว เผ็ดจังเลย เธอหัวเราะ นั่นมันระดับเด็กเลยนะ

เวลาต่างกัน ภาษาแสลงต่างกัน วิธีทักทายก็ต่างกัน

แต่สุดท้ายเราก็มาเจอกันครึ่งทาง และหัวเราะกลบความตกใจไป

ชาวต่างชาติและคนท้องถิ่นอยู่เคียงข้างกัน วัฒนธรรมปะทะกัน แต่ไม่มีอะไรต้องปิดบัง

จากน้ำท่วมตอนเช้าตรู่ไปจนถึงเบียร์ตอนกลางคืน เราเรียนรู้ทั้งสิ่งที่ผิดและสิ่งที่ถูก

คำที่ออกเสียงผิด รอยยิ้มที่เป็นมิตร ทุกความสับสนดึงดูดเราเข้าหากัน

รากเหง้าต่างกัน ท้องฟ้าเดียวกัน นั่นคือวิธีที่มิตรภาพทวีคูณ

เขาคิดว่า "เท็ด" เป็นแค่คำเรียกผู้ชายผมยาว

เธออธิบายเรื่องซองแดง เขาไปค้นหาใน Google ว่าพับธนบัตรยังไง

เขาใส่รองเท้าแตะตากฝน เธอพูดว่าเดี๋ยวจะลื่น เขาก็ลื่นอีก

เขาพยายามต่อรองราคาช้าเกินไป เธอกระซิบว่านั่นไม่ใช่วิธีต่อรองราคาของเรา

ความเงียบที่น่าอึดอัด ตลกดี เรียนรู้ไม่ใช่จากแอป แต่จากหนังสือ

แบ่งปัน ลิ้มลอง สัมผัส ใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลาง

ชาวต่างชาติและคนท้องถิ่นจับมือกัน ค้นหาในสิ่งที่เราไม่เข้าใจ

จากขี่มอเตอร์ไซค์ไปจนถึงหมอกบนภูเขา บางสิ่งที่คุณไม่อาจต้านทานได้

เรื่องตลกที่แตกต่างกันและเครื่องเทศที่แตกต่างกัน วิธีการให้คำแนะนำที่แตกต่างกัน

แต่ท่ามกลางเสียงหัวเราะ เราสร้างบางสิ่งที่จะคงอยู่

คนหนึ่งบอกว่าจะส่งข้อความ คนหนึ่งบอกว่าจะโทร คนหนึ่งนำผลไม้มา คนหนึ่งไม่นำอะไรเลย

แต่ไม่มีใครนับคะแนน นั่นคือสิ่งที่ชุมชนมีไว้เพื่อ

ชาวต่างชาติและคนท้องถิ่นเติบโตอย่างแข็งแกร่ง ร้องเพลงที่แตกต่างกันเล็กน้อย

จากความตกใจทางวัฒนธรรมสู่ประกายแห่งวัฒนธรรม ส่องสว่างความมืดบนภูเขา

ถ้าเราสะดุด เราจะสะดุดไปด้วยกัน ผ่านที่ราบสูง สภาพอากาศที่เปลี่ยนแปลง

เส้นทางที่แตกต่างกัน จังหวะเดียวกัน นั่นคือความรู้สึกที่ว่าโลกทั้งใบสมบูรณ์แบบ

เขาพูดคำว่า "ซินโจว" ช้าเกินไป เธอทักทายแต่กลับแย่งซีนไปหมด

เขาคิดว่าเจ็ดโมงคือตรงเวลา แต่เธอกลับมาถึงตั้งแต่เก้าโมงแล้ว

เขาไม่ชอบความเผ็ดของพริก เธอบอกให้ลองดูสิ เขาก็เริ่มเหงื่อออก

เขาพูดว่า ว้าว เผ็ดจังเลย เธอหัวเราะ นั่นมันระดับเด็กเลยนะ

เวลาต่างกัน ภาษาแสลงต่างกัน วิธีทักทายก็ต่างกัน

แต่สุดท้ายเราก็มาเจอกันครึ่งทาง และหัวเราะกลบความตกใจไป

ชาวต่างชาติและคนท้องถิ่นอยู่เคียงข้างกัน วัฒนธรรมปะทะกัน แต่ไม่มีอะไรต้องปิดบัง

จากน้ำท่วมตอนเช้าตรู่ไปจนถึงเบียร์ตอนกลางคืน เราเรียนรู้ทั้งสิ่งที่ผิดและสิ่งที่ถูก

คำที่ออกเสียงผิด รอยยิ้มที่เป็นมิตร ทุกความสับสนดึงดูดเราเข้าหากัน

รากเหง้าต่างกัน ท้องฟ้าเดียวกัน นั่นคือวิธีที่มิตรภาพทวีคูณ

เขาคิดว่า "เท็ด" เป็นแค่คำเรียกผู้ชายผมยาว

เธออธิบายเรื่องซองแดง เขาไปค้นหาใน Google ว่าพับธนบัตรยังไง

เขาใส่รองเท้าแตะตากฝน เธอพูดว่าเดี๋ยวจะลื่น เขาก็ลื่นอีก

เขาพยายามต่อรองราคาช้าเกินไป เธอกระซิบว่านั่นไม่ใช่วิธีต่อรองราคาของเรา

ความเงียบที่น่าอึดอัด ตลกดี เรียนรู้ไม่ใช่จากแอป แต่จากหนังสือ

แบ่งปัน ลิ้มลอง สัมผัส ใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลาง

ชาวต่างชาติและคนท้องถิ่นจับมือกัน ค้นหาในสิ่งที่เราไม่เข้าใจ

จากขี่มอเตอร์ไซค์ไปจนถึงหมอกบนภูเขา บางสิ่งที่คุณไม่อาจต้านทานได้

เรื่องตลกที่แตกต่างกันและเครื่องเทศที่แตกต่างกัน วิธีการให้คำแนะนำที่แตกต่างกัน

แต่ท่ามกลางเสียงหัวเราะ เราสร้างบางสิ่งที่จะคงอยู่

คนหนึ่งบอกว่าจะส่งข้อความ คนหนึ่งบอกว่าจะโทร คนหนึ่งนำผลไม้มา คนหนึ่งไม่นำอะไรเลย

แต่ไม่มีใครนับคะแนน นั่นคือสิ่งที่ชุมชนมีไว้เพื่อ

ชาวต่างชาติและคนท้องถิ่นเติบโตอย่างแข็งแกร่ง ร้องเพลงที่แตกต่างกันเล็กน้อย

จากความตกใจทางวัฒนธรรมสู่ประกายแห่งวัฒนธรรม ส่องสว่างความมืดบนภูเขา

ถ้าเราสะดุด เราจะสะดุดไปด้วยกัน ผ่านที่ราบสูง สภาพอากาศที่เปลี่ยนแปลง

เส้นทางที่แตกต่างกัน จังหวะเดียวกัน นั่นคือความรู้สึกที่ว่าโลกทั้งใบสมบูรณ์แบบ